MET DE DARTPIJL OP VAKANTIE

Stel je voor: een dartpijl die op een Europese kaart belandt, bergen die zich voor je openen, kristalheldere meren waarin vissen voorbij zwemmen en gezellige dorpjes waar de tijd lijkt stil te staan. Voeg daar nog wat onverwachte avonturen aan toe – een nachtje slapen waar je stiekem niet op hoopt, natgeregend thuiskomen na een storm en hartelijke ontmoetingen met locals – en je krijgt een vakantie die barst van de verhalen.

Wie terug op zoek is naar een echte connectie met de inwoners, zal dit meteen voelen in ons avontuur. Waar we verbleven voelden hoe open en vriendelijk de mensen zijn. Een land die ademt rust, maar tegelijk iets mysterieus heeft: de regendauw die zachtjes tussen de bergen blijft hangen en de magie die je bijna met je handen kan grijpen.

Voor wie net als wij houden van een flinke portie avontuur, een snuifje natuur en een vleugje cultuur, is dit land een droom. Dus… zet je schrap, dompel onder de laken, neem een lekkere tas thee/koffie erbij en reis met ons mee in dit dagboek vol onverwachte momenten.

DAG 1 – HET VERTREK

De dag van ons vertrek stond ik al vroeg op. Ik wilde nog wat huishoudelijke dingen afwerken, zodat we met een gerust hart de deur achter ons konden dichttrekken. Niks zo vervelend als vertrekken en onderweg denken: “Oei, ik heb dat nog laten liggen.” Dus hup, stofzuiger nog even erdoor, planten een slokje water en klaar.

Het fijne aan onze woonplaats is dat we vlakbij de autostrade wonen. Voor je het weet, zit je op weg. Zoals de dartpijl had beslist: richting Duitsland. En eerlijk, ik vond het best spannend, want we hadden nergens een overnachting geboekt. Waar we zouden slapen, geen idee. Ik hoor mezelf nog stoer zeggen dat ik een avontuurlijke vakantie wou… en tja, dit was meteen de test.

Omdat ik een grote fan ben van de Sissi-films, reden we richting Beieren. Dat leek mij alvast een mooie start van onze reis. Onderweg moesten we natuurlijk regelmatig stoppen om onze elektrische wagen op te laden. Madammie en ik hebben daar eigenlijk niet over geklaagd: het zijn kleine rustmomentjes. Even benen strekken, een koffietje, misschien een praatje en dan weer verder.

’s Avonds belandden we in het Qualitel Hotel in Sindershof. Geen idyllisch Gasthaus in een gezellig dorpje, maar gewoon een hotel langs de autostrade. Toch voelde het als een opluchting: een bed, een douche en dat was precies wat we nodig hadden.

DAG 2 – VAN SISSI TOT TANKSTATION

De ochtend begon met een eenvoudig hotelontbijt. Geen overdaad, maar voor ons hoeft dat niet. Koffie, een broodje en we konden er weer tegenaan.

We zetten koers naar Neurenberg, maar daar liep het al mis. Ook op sommige plaatsen in Duitsland was 15 augustus een feestdag, net als in België. Alles was dicht. De straten waren stil, de winkels gesloten en ik stond daar met mijn plannen. Tja, dan maar plan B.

En dat was er gelukkig: Possenhofen, de plek waar keizerin Elisabeth of Sissi, als kind opgroeide. Vanuit Neurenberg was dat nog een dik anderhalf uur rijden, maar voor mij absoluut de moeite. Alleen moest onze elektrische wagen nog even wat opgeladen worden. En toen begon het: de laadpaal was stuk en onze kabel zat muurvast. Mijn hart zonk al, maar een vriendelijke dame belde iemand die wist welk knopje hij moest indrukken. En hup, daar kwam de kabel weer los. Oef oef.

Eenmaal aangekomen in Museum Possenhofen voelde ik mijn enthousiasme stijgen. Dit was voor mij dé plek om het leven van Sissi beter te leren kennen. Maar eerlijk? De teleurstelling volgde snel. Het museum bleek klein en alle uitleg was in het Duits. Via een app kon je wat beluisteren, maar het voelde fragmentarisch. Na een paar stappen — en ik heb schoenmaat 36, dus dat zegt wel iets 😉 — stond je alweer buiten.

Wat het bezoek wél de moeite maakte, waren de drie originele jurken van Sissi. Amai, die stoffen en details! Hoe ze dat in die tijd konden maken en dat het nu nog altijd zo mooi bewaard is. Daar kon ik eindeloos naar kijken. En omdat ik graag een tastbare herinnering meeneem, kocht ik een rood schrijfpotlood met een gouden kroontje erop. Klein, maar betekenisvol.

We trokken verder naar Königssee, met het idee daar een hotel te vinden. Maar wat bleek? Alles volzet. Na dertig telefoontjes en uren zoeken nog steeds niks. Zelfs tot aan de Oostenrijkse grens was alles bezet, door een plaatselijk evenement. Typisch: op zaterdagavond hadden we zonder moeite een kamer kunnen krijgen, maar die dag hadden we er net geen nodig.

En zo eindigde onze tweede dag… op een parking bij een tankstation, slapend in de auto tussen caravans en mobilhomes. Niet meteen wat ik voor ogen had toen ik “avontuur” zei, maar kijk, het werd alvast een vakantie die we niet snel zouden vergeten.

DAG 3 – AANKOMST

We werden vroeg wakker op de parking van het tankstation. Het lawaai van auto’s, vrachtwagens en mensen die in en uit liepen maakte het onmogelijk om nog even verder te slapen. Hubbie ging iets halen in de shop en kwam terug met een geruststellende glimlach: “We zijn echt niet de enigen, hoor. Minstens 30 auto’s staan hier ook te pitten.” Oef oef, dat stelde mij wel gerust.

Voordeel was dat we zo vroeg konden vertrekken. De rit door Oostenrijk verliep eigenlijk verrassend vlot. Aan de grens van Oostenrijk stond er een file van een kleine tien minuten. Dat noem ik nog meevallen.… en toen eindelijk: SLOVENIË. Daar begon ons echte avontuur!!!!

Eens de grens over kwamen we meteen onze eerste uitdaging tegen: opladen kan hier enkel met een speciale oplaadkaart. Dus wij… stoppen, ontbijtje nemen en een klein powernapje doen in de auto terwijl Hubbie nog lag te knikkebollen. Ik zei dat ik wel een stuk wou rijden, maar nee hoor, dat zou hij zelf doen.

We besloten niet de autostrade te nemen, maar een alternatieve route door de natuur. En amai, dat was een goeie keuze. Het duurde iets langer, maar die groene landschappen, die bergen en kleine dorpjes… je voelde gewoon dat de vakantie écht begonnen was.

Ons verblijf, Huis Madelief in Šmartno ob Dreti, was gelukkig al klaar toen we aankwamen. Onze gastvrouw Monique, afkomstig uit Nederland (altijd handig, Nederlands praten 👌), stond ons al op te wachten. Ze zette ons meteen neer in de tuin met een drankje en een gezellige babbel. Wat een warm welkom. Ieder van ons voelde zich meteen “thuis”

Ze liet ons het huisje zien: netjes, verzorgd en op ons bed lag zelfs een pakketje met propere handdoeken en een klein cadeautje. Zo lief. Daarnaast ligt in het huis echt alles wat je eigenlijk nodig hebt (zie uitleg bij dag 8)

Omdat de winkels op zaterdag maar tot 15u00 open zijn, haastten we ons nog om boodschappen te doen. Hubbie viel daarna als een blok in slaap en vroeg of we gewoon in het huisje konden eten. Dus ik kookte spaghetti, die we buiten in de wilde tuin aten. De twee honden van Monique kwamen ons telkens vrolijk begroeten. Na de afwas maakten we nog een avondwandeling en doken we vroeg onder de lakens. Een eerste dag in Slovenië om nooit te vergeten.

DAG 4 – WATERPRET EN STORM

Zondag wisten we: veel gaat dicht zijn. Gelukkig was er de Spar in het dorp tot de middag open. Maar wij trokken erna meteen naar Camping Menina. Met de auto is dit maar 15 minuten rijden.
Daar was het echt een paradijsje. We begonnen met het hoogteparcours – de makkelijkste variant, maar geloof me, zelfs die zorgde voor genoeg spanning. Daarna gingen we suppen en zwemmen in het meer. Madammie wilde per se op dat springmatras. Dus papa sprong… en zij vloog de lucht in. Wij lagen dubbel van het lachen.

Rond 15u30 kregen we honger en schoven we aan in het campingrestaurant. We bestelden de langzaam gegaarde kip die je met z’n allen kon delen. Amai, zo lekker. Madammie koos de “Pink Panther” – ik denk nog altijd dat ze stiekem vooral om de naam koos.

Toen we bijna klaar waren met eten, voelde ik al wat druppels. Eerst niks erg, maar plots barstte het los. Donder, bliksem, regen en zelfs een beetje hagel. Een mini-storm! We holden naar de auto en kwamen kletsnat thuis aan. Daar aangekomen: droge relaxkleren aan, gezellig samen een film kijken, later nog een zoet meloentje eten en een gezelschapsspel spelen dat in het huisje lag. Eigenlijk was dat net de perfecte afsluiter van zo’n avontuurlijke dag.

DAG 5 – LJUBLJANA

Onze eerste grote uitstap: de hoofdstad, Ljubljana. We parkeerden onze elektrische wagen in de parking bij het Congresplein. Niet zo simpel hoor, zonder je bankkaartbakje om op te laden 😉, maar het lukte.

Vanuit de parking stonden we meteen op het stadsplein en ons oog viel direct op het House of Illusions
Dat was zó leuk! Het museum is niet groot, maar dat doet niets af aan het plezier. We werden warm begroet door het personeel en al meteen verrast door details – zelfs de toiletten waren een illusie op zich. Een van de personeelsleden kwam heel spontaan bij ons staan en stelde leuke vragen zoals “Denk je dat dit een man of een vrouw is?” Ze volgde ons zonder dat het vervelend werd en dat gaf vertrouwen. We bleven er zeker een uur zelfs iets langer hangen en genoten van alle illusies en breinspelletjes. Madammie vond het ook super. We kochten leuke souvenirs maar als de kers op de taart was de familiefoto in illusiethema, onze leukste souvenir.

Daarna ploften we neer op een terras voor croques en drankjes. Een vriendelijke dame wees ons de weg naar de oude stad en dus gingen we kuierend op ontdekking. We zagen prullenwinkeltjes, souvenirs, zelfs een naaiwinkeltje en een stoffenwinkel (waar mijn hart sneller van ging kloppen 🧵).

Omdat ik de stad ook van boven wilde zien, namen we de kabelbaan naar Ljubljana Castle
Hubbie zag het eerst niet zitten, maar vond het uiteindelijk best meevallen. We bekeken het kasteel deels gratis – wilde je meer, dan kon je met een audioguide nog extra uitleg krijgen.

En dan iets leuks om te weten: Ljubljana wordt ook wel de “stad van de draken” genoemd en niet voor niets. Overal zie je drakensymbolen terug, van bruggen tot standbeelden. Het is bovendien een van de groenste hoofdsteden van Europa, met veel aandacht voor duurzaamheid en gezelligheid. Dat voel je ook meteen: hippe koffiebars, sfeervolle pleintjes en overal een relaxte vibe.

Wij sloten de dag af in een Indisch restaurant (hoe kan het ook anders 😉) en pikten nog snel wat boodschappen mee bij de Lidl. Rond 22u00 kwamen we thuis, stikkapot maar helemaal voldaan. In diezelfde straat zijn er 2 Indische restaurants. Om heel eerlijk te zijn, ik heb veel lekkere Indische curry’s gegeten. Probeer de andere maar.

DAG 6 – RIVER TUBING

Wekker om 07u30: tijd voor avontuur! We hadden geboekt voor River Tubing bij Camping Menina
.Eerst kregen we een wetsuit, waterschoenen, een reddingsvest en een helm. En ja hoor: alles écht nodig. Mijn start was lastig. Ik zat meteen vast, werd nat, en had hulp nodig. Niet leuk, maar gelukkig kwam ik nadien beter in de flow. Madammie deed het fantastisch, alsof ze het al jaren deed. Stiekem was ik jaloers.We gleden door stroomversnellingen, zaten soms vast tussen stenen, maar de begeleiding hield ons altijd samen als groep. Op het einde mochten we zelfs een mini-canyoning doen. Amai, fun verzekerd!

Na afloop zaten we rond 12u30 aan tafel. Ik koos goulash, Madammie pannenkoek en Hubbie pizza. Het was druk, er was maar één ober, dus het duurde even. Maar kijk, het is vakantie.

Daarna nog wat plonsen in de poel en plezier maken. ’s Avonds aten we de restjes Indisch eten op en dronken we samen met Monique een glaasje wijn. Voor we het wisten, was het alweer laat.

 

DAG 7 – BLED & BOHINJ

Ik had gelezen over twee prachtige meren: Bled en Bohinj. Ik neigde naar Bohinj, omdat het minder toeristisch zou zijn. Madammie wilde liever Bled, met het eilandje en de kerk in het midden.

Toen we in Bled aankwamen, regende het én het was veel te druk. Je kan het vergelijken met het strand van Blankenberge. Dus hup, koers naar Bohinj.

En amai… wauw. Wat een keuze! Een rustige oase. Helder water waarin je de vissen zag zwemmen. Eerst fris, maar daarna gewoon zalig. We dobberden er bijna drie uur rond.

Onze auto konden we laden bij Gostilna Danica. Die paal werkte supersnel, dus we bleven er eten. Ik koos forel (recht uit het meer), Hubbie iets met varkensvlees, Madammie natuurlijk spaghetti.

Dit keer waren we op een mooi uur thuis. Heerlijk.

DAG 8 – RUSTDAG

Na al dat avontuur was het tijd voor een rustdagje. En omdat het regende, was dat ideaal. We bleven in het huisje. Koffie, dekentjes, de honden van Monique die kwamen knuffelen. Hubbie en Madammie lazen in een boek, ik schreef wat verder aan mijn blog. Af en toe niks doen is ook vakantie en we speelde deze super leuke spel die we in het huis vonden. Ik denk dat ik deze spel ook ga maken.

DAG 9 – CELJE & MOZIRJE

We trokken naar Celje Castle, een indrukwekkende ruïne op een heuvel. Het uitzicht over de stad en de rivier eromheen was prachtig. Alleen de folterkamer… die vond Madammie maar niks en begrijpelijk ook. Gelukkig spotten we wel drie gekko’s, waarvan eentje een baby. Daar maakte mijn hart dan weer een sprongetje van. Wil je liever in de avond komen? Dat kan zeker, want in de zomervakanties geven ze leuke shows.

Daarna gingen we shoppen in Celje en ja hoor, Madammie vond haar favoriete winkels.

In de late namiddags bezochten we de bloementuin Mozirki Gja, dat is toch al richting naar ons huisje.
Prachtig onderhouden en amper te geloven dat deze regio twee jaar geleden nog zwaar overstroomde. Monique had ons haar verhaal verteld en ik kreeg kippenvel. Alles ziet er nu weer zo verzorgd uit. België mag daar nog wat van leren.

DAG 10 – DE TERUGWEG

Voor we vertrokken, stopten we nog bij EuroSpin. Ontbijtgranen mee en ik kocht een plantje voor Monique. Alleen… ik vergat mijn handtas 🙈. Dus moesten we nog eens terug langs haar huis. Maar hé, zo konden we het cadeautje meteen afgeven.

Daarna reden we richting Duitsland, waar we opnieuw in hetzelfde hotel logeerden als op de heenweg. De dag erna hadden we nog wat file, maar tegen 20u00 waren we thuis. Eigenlijk waren we een dag vroeger terug dan gepland, maar dat gaf niks. Mijn geplande extra stop bewaren we gewoon voor een volgende keer.

EPILOOG – EEN LAND IN ONS HART

En zo eindigde ons avontuur. Slovenië heeft ons verrast: de prachtige natuur, de vriendelijke mensen, de nette dorpen en steden. Zelfs het verkeer voelde er rustiger. Flitspalen? We zagen er maar twee.

Huis Madelief was een topkeuze: groot genoeg voor gezinnen met tieners of zelfs vrienden (extra bedden op zolder). En gastvrouw Monique maakte ons verblijf extra warm met haar hartelijkheid en haar twee honden. Alles wat je nodig hebt qua dekens, kookpotten, wasmachines…was er allemaal aanwezig in het huis. Dus, laat vooral je hoeslakens en bedlinnen echter thuis. Alles wordt echt stap voor stap gewassen en gekuist.

Of we dit opnieuw zouden doen? Zonder twijfel. Deze dartpijl koos Duitsland maar naar Slovenië komen we komen met ons hart terug.

💡 Voor wie zich afvraagt wat zo’n reis nu eigenlijk kost: wij gaven ongeveer €2500 uit voor 3 personen (2 volwassenen en 1 kind) Dat is inclusief het huren van ons huisje, extra overnachtingen in Duitsland, alle daguitstappen, activiteiten, winkelen, souvenirs én het opladen van onze wagen. Niet weinig, maar absoluut de moeite waard voor zoveel mooie herinneringen.